Şirket kültürü, duvarlara yazılan değerlerden oluşmaz.

Bir şirket "disiplin" diyebilir. "Adalet" diyebilir. "Şeffaflık" diyebilir. "Sorumluluk" diyebilir.

Ama günlük işleyişte disiplinsizlik görmezden geliniyor, adaletsizlik sessizce geçiştiriliyor, şeffaf olmayan davranışlara sonuç üretilmiyor ve sorumluluk almayan insanlar sistem içinde korunuyorsa, gerçek kültür duvarda yazan değil, içeride tolere edilendir.

Çünkü şirketler söyledikleriyle değil, tolere ettikleriyle yönetilir.

Tolerans, Gizli Yönetim Dilidir

Bir organizasyonda kurallar yazılı olabilir; ama asıl kural, ihlal edildiğinde ne olduğuyla anlaşılır.

Eğer geç gelen rapor sorun olmuyorsa, rapor saati artık gerçek bir kural değildir. Eğer düşük performans sürekli açıklamalarla tolere ediliyorsa, performans standardı fiilen düşmüştür. Eğer sorumluluk almayan insanlar sistemde aynı konforla kalabiliyorsa, sorumluluk artık değer değil, yalnızca söylemdir.

Yönetim bazen karar alarak değil, karar almaktan kaçınarak da şirketi yönetir.

Bu yüzden tolerans masum bir sessizlik değildir. Tolerans, organizasyona verilen en güçlü mesajlardan biridir.

Yönetimin Sustuğu Yerde Standart Düşer

Bir şirkette standartlar yalnızca prosedürlerle korunmaz. Standartları asıl koruyan şey, yönetimin tutarlılığıdır.

Bir hata ilk kez yapıldığında açıklanabilir. İkinci kez yapıldığında takip edilmelidir. Üçüncü kez yapıldığında artık bu bir hata değil, sistemin izin verdiği yeni davranış biçimidir.

Yönetim bir davranışı görüp de sonuç üretmiyorsa, o davranışa fiilen onay vermiş olur. Bu onay bazen açıkça verilmez. Bazen sadece sessizlikle, ertelemeyle, konuyu kapatmayla veya "şimdilik idare edelim" yaklaşımıyla verilir.

Ama organizasyon bunu çok net okur.

İnsanlar şirkette neyin söylendiğine değil, neyin sonuç doğurduğuna bakar.

Kurum Kültürü, Görmezden Gelinenlerin Toplamıdır

Kurum kültürü çoğu zaman yanlış anlaşılır. Kültür; toplantılarda kullanılan kelimeler, sunumlarda yazan değerler veya web sitesindeki kurumsal ifadeler değildir.

Kültür, günlük hayatta tekrar eden davranışların toplamıdır.

Kim terfi ediyor? Kim uyarılıyor? Kim görmezden geliniyor? Kim sürekli açıklama hakkı buluyor? Kimden hesap soruluyor, kimden sorulmuyor?

Bu soruların cevabı, şirketin gerçek kültürünü gösterir.

Eğer yüksek performans ile düşük performans arasında sonuç farkı yoksa, şirket performansı değil uyumu ödüllendiriyordur. Eğer sorumluluk alan insanla sorumluluktan kaçan insan aynı şekilde değerlendiriliyorsa, şirket sorumluluğu değil sessizliği büyütüyordur.

Kültür, yönetimin her gün küçük kararlarla yeniden yazdığı görünmez anayasadır.

Sonuç

Bir şirketin gerçek yönetim kalitesi, kriz anlarında ya da sunumlarda değil; günlük işleyişte neye izin verdiğinde ortaya çıkar.

Yönetim; sadece hedef koymak, değer açıklamak veya prosedür yazmak değildir. Yönetim, hangi davranışın kabul edileceğine, hangi davranışın sonuç doğuracağına ve hangi standardın korunacağına karar verme iradesidir.

Bu yüzden kurum kültürü, yöneticilerin söyledikleriyle değil; ısrarla takip ettikleri, açıkça reddettikleri ve asla tolere etmedikleri davranışlarla oluşur.

Şirketler söyledikleriyle değil, tolere ettikleriyle yönetilir.